Sensiz gecenin vardiyasında tutuklu şiir
Düşler, en olmadık yerde yorgun düşmüş
Buğulu bir haç mevsiminde birkaç delikanlının seyri
“Düşlerinde yaşayan insan, bir gün ölür” derler
Tamamen yalnız kalmaktır ölüme
Ölümün ozanını umutsuzca bırakmaktır
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta