kıt kelimelerim ile daha az yaşamanın planlarını kuruyorum.
hem ölümden korkar hem yaşamaktan şikayet ederler.
iki türlüsünü de beceremedim.
güneşi sevmeyen fakat karanlıkla da arası iyi olmayan ağaçlar gibiyim şu sıralar.
şiire malzemem kalmamış
naftalin kokuyor sevinçli günlerim.
kulaklarım, her sabah ölmenin umuduyla uyanan, doğal ortamında yaşama izni verilmemiş hayvanat bahçesi sakinleri kadar yorgun.
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta