SAMSUN / ÇARŞAMBA - 22.01.1998
Sessizliğin içinde ve zifiri karanlık bir yerdeyim.
Korkuyorum çok derin burası.
Çığlıklarımı duyamıyorum, nefesim git gide bitiyor.
Ellerimi nereye uzattığımı bile bilmiyorum, çok sessiz...
Yağmurlar sessiz, şimşekler çakıyor, gök gürlüyor belki de ama sessiz.
Kargalar başucumda yalnızlığımı paylaşıyor ve sohbet ediyorlar ama sessiz.
Kalbim atmıyor gibi sanki. Rüzgâr esmiyor gibi ve bu sessizlik beni öldürüyor gibi.
Anı Şair: Ümit Yaşar Oğuzcan Altıncı Mektup
Andıkça
Ne zaman seni düşünsem içim ürperir,
Devamını Oku
Andıkça
Ne zaman seni düşünsem içim ürperir,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta