SAMSUN / ÇARŞAMBA - 22.01.1998
Sessizliğin içinde ve zifiri karanlık bir yerdeyim.
Korkuyorum çok derin burası.
Çığlıklarımı duyamıyorum, nefesim git gide bitiyor.
Ellerimi nereye uzattığımı bile bilmiyorum, çok sessiz...
Yağmurlar sessiz, şimşekler çakıyor, gök gürlüyor belki de ama sessiz.
Kargalar başucumda yalnızlığımı paylaşıyor ve sohbet ediyorlar ama sessiz.
Kalbim atmıyor gibi sanki. Rüzgâr esmiyor gibi ve bu sessizlik beni öldürüyor gibi.
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta