Sessizlik bıçak gibi keskin
Yüzüne bakamam ahh yaram derin
Kalenin burçlarından atayım mı kendimi
Bu nasıl zindan zincirledim kendimi
Sessizlik ruhuma biçilmiş kaftan
Konussam kopar bir çığlık bir tufan
O sayhaki kulakları sağır eder
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta