Sessizlik örtüsünü giymiş hiç birşey söylemiyordu.
Üzerine örtülen topraklar ve güllerden başka hiçbirşey anımsamıyordu artık sadece dinliyordu.
Dedim neden konuşmuyorsun? Cevap vermedi her zaman ki gibi dinledi sadece.
Bende sustum dinlemeye başladık beraber.
Birşeyler anlatmaya çalışıyordu sanki.
Yarınlar vardı evlat dedi, yarınlar vardı.
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta