Sessizlik örtüsünü giymiş hiç birşey söylemiyordu.
Üzerine örtülen topraklar ve güllerden başka hiçbirşey anımsamıyordu artık sadece dinliyordu.
Dedim neden konuşmuyorsun? Cevap vermedi her zaman ki gibi dinledi sadece.
Bende sustum dinlemeye başladık beraber.
Birşeyler anlatmaya çalışıyordu sanki.
Yarınlar vardı evlat dedi, yarınlar vardı.
Ya zamanından çok erken gelirim
Dünyaya geldiğim gibi
Ya zamanından çok geç
Seni bu yaşta sevdiğim gibi
Mutluluğa hep geç kalırım
Devamını Oku
Dünyaya geldiğim gibi
Ya zamanından çok geç
Seni bu yaşta sevdiğim gibi
Mutluluğa hep geç kalırım




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta