Sessizliğin Yankısı
Sana gelen yolların yokuşunu bildim de sustum, Fırtına öncesi sessizliğe sığındım her gece. Gönül heybemde kırık bir ayna gibi sakladın gerçeği, "Dedim sana" demenin o buruk tadıyla...
Adımlarım yorgun, gözlerim uzaklara vurgun, Ben kıyıda bekleyen o ıssız duraktım; Gördüğüm her rüya sendin, çıktığım her yokuşun sonu. Hepsi tek bir sessizliğin içine sığdı sonunda.
Kırılan her dalın sızısı bende yankılandı, Eski bir şarkının nakaratı gibi düştü dilime. Haklı olmanın soğuk tesellisi değil bu, Sadece ruhun ruhuna duyduğu bir feryattır; Yine de en derinden, sessizce... Sadece sana.
Kayseri, Türkiye
Tarih: 15 Ocak 2025
Saat: 20:12
Zühre TürkeliKayıt Tarihi : 15.1.2026 20:13:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!