Sessizliğin İçindeki Sen
İhsan Yılmaz
Her şey yolunda gitseydi,
Belki hiç dönüp bakmayacaktın aynaya.
Kırılmayacaktın,
Ama güçlenmeye de cesaret edemeyecektin.
Bazen bir sessizlik çöker insanın içine,
Bir de o daha derin olanı vardır…
Kalabalıkların ortasında
Kendi kalp atışını duyduğun o uzun suskunluk.
İşte huzur, tam da orada saklıdır.
Kendinle hesaplaşmak istiyorsan
Önce kendine dürüst olmayı öğrenmelisin.
Kaçtığın soruların adını koy,
Cevaplardan korkma.
Otur bir köşeye,
Bir sigara yak —
Dumanı değil düşüncelerini savur gökyüzüne.
Sor kendine:
“Gerçekten ne istiyorum?”
“Bu yorgunluk kime ait?”
“Bu suskunluk neden?”
Bil ki
Hayatında ters giden her şey
Seni yıkmak için değil,
Seni sana göstermek için olur.
Kayıplar, yön tabelasıdır bazen.
Acılar, iç pusulandır.
Ve unutma…
Seni gerçekten düşünen insanlar
Hayatın en kıymetli aynalarıdır.
Onlara zaman ayır.
Bir çayın buharında,
Bir kahkahanın içinde,
Bir omuz sessizliğinde
İnsan yeniden doğar.
Çünkü insan
Kendini en çok
Düştüğünde tanır.
Ve en çok
Sevildiğini hissettiğinde iyileşir.
Şubat/2026
Kayıt Tarihi : 21.2.2026 23:45:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!