Her acı haykırmaz, kimi susar da dağ gibi büyür insanın içinde.
Gözyaşı dile gelmez bazen, kalp secdeye varır, kimse bilmez.
Herkese koşma ey gönül, yollar uzun, nefes emanet.
Yetişemediklerine sitem ederler, oysa kimse yorgunluğunu sormaz.
Bir hayal ol dillerde, ama kimsenin hikâyesine hapsolma.
Fanidir bütün sahiplikler, adın rüzgârda, özün Hakk’ta kalsın.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta