İstanbul'da köprüler yıkık gözümde
güneş hiç doğmamış sanki
seda et bana
birazcık fısıldaman herşeyi değiştirebilirdi
sanırım geç kaldın
Son seferim kalktı bu liman'dan
Belki gelirim ansızın fırtınalar çöker denizine
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta