Baktım, gördüm ve sessizce kabullendim, Yaralandığım yerden yeniden filizlendim. Dışarının gürültüsünü susturup içime döndüm, Kendi sesimin yankısında kimliğimi buldum.
Bu yıl bana sabretmeyi ve vazgeçmeyi öğretti, Gitmeyi bilmenin, kalmaktan zor olduğunu gösterdi. Sessizlik bazen en güçlü feryatmış anladım, Kendi enkazımdan yepyeni bir yol var ettim.
Şimdi kapı eşiğinde, daha dik ve mağrurum, Korkularımdan sıyrıldım, kendime doğru yürüyorum. Eskisinden daha hazır, daha umutlu ve berrak, Yeni bir ben başlıyor, tüm geçmişi geride bırakarak.
©ZÜHRE TÜRKELİ. Kayseri
Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne
Devamını Oku
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta