Sessizce gel, ben duyarım seni yüreğimden
Güneş görmesin sakın, Ay’a tutulma,
zaman duymasın akıp geçiyor yoksa,
Uyandırma rüzgarı kıskanıyorum saçını her okşadığında
Sessizce gel ben duyarım korkma
Ama ne olur hayatı getirme gelirken!
Bir tarafa bırak acı gerçekleri
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta