Önce aynalar terketti
Sonra başında uçan kavak yelleri
Ne zaman geriye dönüp yakalamaya çalıştıysa
Ellerinden kayıp gidenleri
Dikenli tellere takıldı parmakları
Uçurtmasını hiç göremedi
Ki masmaviydi gökyüzü gibi
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta