Hasreti yollara yazmıştı,
Küçücük nasırlı elleriyle,
Önce gözyaşlarına alışmıştı,
Sonra yanlızlığında ki yanlızlığa...
Kendisiyle konuşur hayaller kurardı,
Göğsüne sığmayan kalbinin verdiği sevinçle,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta