Karanlık ıssız sessiz gecelerden bir gece
Çok yorulmuşum sensiz, yar koşmaktan densizce
Gözlerimi kapayıp,rüya gördüm o gece
Yıldızların altında yürüyorum sessizce
Anlayamadım seni, erken güneş doğarken
Aniden gidiverdin, yaprakları soyarken
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




elinize sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta