Bazen öyle bir an gelir ki,
Nefes almak bile zorlaşır, ağırlaşır.
Dünya döner, ama senin içindeki fırtına dinmez,
Her şey aynı görünür dışarıdan,
Ama içindeki boşluk öyle derin, öyle sessiz ki…
Bir adım atarsın ama hep geride kalırsın,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta