Ateşten gömleği giyerken beden,
Vuslat, ayrılık rüzgarına yenik düştü.
Bir can parçası mıydı ki giden,
Yaralı gönlüme figan düştü.
Gitme demeye varmadı dilim,
İçime aktı gözyaşı selim,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta