Gönlümün dalında sanki bir kuş gibi
Çırpınıyor yalnızlığım
Sessizce, usulca terk edip giderken
Külleniyor umutlarım
Bilemezsin bunu sen bilemezsin
Yükselen bir çığlık haykırıyor birden
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu daha güzel, imgeler şiire daha bir güzellik katmış. Tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta