Gazel dolanmış ağaçların boynuna, koskoca bir şehir sis içinde debelenir..
Belki bu senenin son yağmurudur bu.
Nemli bir vedadır bulutların maksadı, saat kulesinin alnına kondurduğu buselerin.
Biraz daha ağlasıp gideceklerdir belki sessiz ve serin..
Ne zamandır tünedikleri yerden guku bile çıkmıyor artık güvercinlerin.
Nefesimizi buhar eden mevsimlerde düşüyoruz içine, böyle saçma sapan bir kederin..
Şahidiyim her günün içine karışmak için yola çıkan insana dair dertlerin.
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta