Dağların ardından süzülür gün, Bir serinlik iner toprağa. Yeryüzü derin bir nefes alır, Umut yeniden filizlenir sabaha.
Rüzgâr eski bir ezgiyi taşır, Her yaprak bir duayı hatırlar. Kırık dallarda bile can vardır, Çünkü toprak bekler, affeder, anlar.
Gökyüzü sabrın rengine bürünür, Bulutlar sessizce yol alır. Ve biz insanlar ,yorgun ama diriyiz, Çünkü her sabah umuda döner yüzümüz.
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta