Ne olur varmasın gün geceye diyorum artık hep içimden
Kapı önlerinde oturup böyle beklemek ne zor bir bilsen
Bükülür boynum her günün sonunda gözlerim dalıp giderken
Bölünür uykum yatağın solunda ellerim seni ararken
Nereleri gördün kimlerle hangi yollarda yürüdün ben senden başka bir iz bilmezken
Acıyla ördün gecelerimi hasrete bürüdün bir de üstüne acım hiç dinmezken
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta