Sükûta erince dil lal kalırmış sevdiğine,
Kalbin sessizliğinde saklı olan, ruhun en derin gerçeğidir.
Gözler anlatır geceleri, sözcükler yorgun düşer.
Kalp atışı hırçın bir nehir gibi akar,
Ve her bakışımda gök yüzüne yıldızlar düşer avuçlarıma.
Sabahı özler oldum, sıkıştım kaldım
Gece ve gündüz arasında…
Reva gördüğün hayatın gölgesinde yaşamak,
Ülkesinden uzağa sürgün edilmiş bir mülteci gibiydi ruhum,
Acı içinde, sessiz ve yalnız…
Kayıt Tarihi : 12.3.2026 05:29:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!