Oturuyorum, karanlık sokağın başında.
Öyle dalgın dalgın bakıyorum.
Ne gidebiliyorum burada.
Ne de kalkıp bakabiliyorum.
Kendi. Kendime, konuşup duruyorum.
Bazen o kadar karanlık ki.
Kala kalıyorum.
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta