Sessiz sedasız kalkıp, haberim olmadan git,
Uykuya daldığımda, biraz geçince vakit.
Vedaya dayanamaz, durur yorgun yüreğim,
Vebalime girersin, bilesin Allah şahit.
28 Aralık 1988-Çarşamba/Ankara
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Offf... Bu ne etkili dizeler...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta