Sessiz Refakat Şiiri - Özgür Mutlu

Bu koskoca dünyada sen varsın,
Yolumda yoldaş, derdimde sırdaş.
Bilmem ki nedendir bunca savaş?
Yollar çetin, yollar hep taşlıdır...

Bu koskoca dünyada sen varsın,
Suskun toprak izlerimizi bağrında tutar.
Düşünceler zindan gibi çökerken üstümüze,
Usul usul umudun sesini dinler kulaklar.

Bu koskoca dünyada sen varsın,
Aynı yolda ayrı düşsek de bazen;
Bölünmüş bir yastıkta birleşir başlarımız,
Sırtın sırtıma dönük olsa bile...

Bu koskoca dünyada sen varsın,
Tütün dumanında boğulurken ciğerin,
Gece derinleşir, sen uyurum sanırsın;
Siyatik ağrılarım sızlar yorgun bedenimde.

Bu koskoca dünyada sen varsın,
Gece yarısı göğsün parçalanırcasına;
Öksürürken çürüttüğün o ciğerlerinde,
Beni de öldürürsün bir döşek köşesinde.

Bu koskoca dünyada sen varsın,
Kendime her şiirde tek satır veren ben,
Sana koca romanlar yazarım;
Ömrümü adarken, toprağında toprak olurum.