Zaman, sessiz bir nehir gibi çağlayan
Ben, üstünde yüzen serseri yaprak
Gönlüm bir ıssız şehir gibi ağlayan
Ben, düşmanına yakın, kendine ırak
Geçecek herkes zaman nehrinden
Kimisi yavaş yavaş, kimisi birden
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta