kalabalıklardan ve kendimden kaçıp da geldim
burası bir mabed, sessiz ve yalnız
keşke kilitlesem gönlümü bu gizemli sütunlara
aşkımın köksaldığı bu füsunlu evden gitmemeliyim ben
pencerenin ardında, kapının eşiğinde dünya
ve onun yorgun ve azgın insanları
hayır ben burada kalmalıyım
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta