İnsan nice zamanları bütünlüyorda ayrı kalıyor her anına.
Ayrılıktan dem vurdukça gönüller
kavuşuyor içten bir ayrıcalığa.
Anlatmalıydı diyor oysa bazen.
Düşündüğünde; anlıyorsun kelimenin derin hacmini.
İçinde nice anlamlar gizleyen her bir anlatım,
anlaşılmaz bir anlamak katıyordu anladıkça.
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta