Ve şimdi sessizliğim,
En büyük günahım gibi duruyor aramızda.
Beni affetme.
Çünkü ben kendimi affedemedim.
Bir tek bakışınla hayat bulabilecekken,
Susarak öldürdüm kendimi ve seni de biraz.
Aşk
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta