Sessiz Fırtına Şiiri - Aydın Eryılmaz

Sessiz Fırtına

İnsan yalnız kalır mı,
Kalıyor işte…

Öyle bir yalnızlık ki,
İçinde kopan fırtınaları
Kimse duymuyor.

Kalbim "git" dese de,
Gidemiyorum...

Mavi gözlü yarim,
Neredesin?

Bitmedi mi bu acılar?
İçimde nice bahar öldü
Sensizlikle...

Nefesim,
Nefesine âşık olduğum...
Dünyada bir seni sevdim,
Bir tek seni.

Gözyaşlarım anlatıyor içimi,
Diyorum ki ey sevgili:
Beni hatırla,
Ey kalbim...