Sessiz Dualar Şiiri - Ahmet Hani

Ağaçların dalları
ağır karın altında dayanıyor.
Kökler
kış uykusunda sessizce dinleniyor.
Pencereler
dağın eteklerindeki bahçelere bakıyor.
kürsünün yanında oturuyorum.
Ocak yanıyor,
demlik yavaşça nefes alıyor.
Sokaktan ayak sesleri geliyor,
kapı hafifçe aralanıyor;
ince bir rüzgâr gibi
içeri dokunuyor.
İki bardak çay koydum;
buharı
sanki bir dua gibi
yavaşça yükseliyor.