Kalabalıklaşan sessizliğin ortasında,
Bir ses yankı yapar kulağımda
Koş der, koşabildiğin yere kadar
Boş der ümitlerin, koş..
Bir son hazırlar yollar bana
Kaldirimlarini süratlen aştigim
Bir yol var..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




tesekkur ederim
güzel anlatım
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta