Gün öyle bir acı öyle bir karanlık ve soğuk ki, güneşi görmüyor gözlerim, sıcağını hissetmiyor bedenim.
Ruhum inim inim inliyor.
Zaman sanki durdu o ana kilitlendi geçmiyor.
Ne kadar bağırsam da çığlıklar atsam da duyulmuyor soluksuz kalıp gitgide daha çok tükeniyorum.
Çehremdeki o tebessüm dahi yok oldu. şunu çok iyi anladım ki bazen zaman her şeyin ilacı olmuyor daha da sarpa sarıp yokuş aşağı koyruluyor.
Sızlıyor yine yüreğim kalbim yaralı gözlerim fersiz ve sensiz.
Geçmiyor bir türlü geceler karanlık soğuk ve ürkütücü.
Sana dün bir tepeden baktım aziz İstanbul!
Görmedim gezmediğim, sevmediğim hiçbir yer.
Ömrüm oldukça gönül tahtına keyfince kurul!
Sade bir semtini sevmek bile bir ömre değer.
Nice revnaklı şehirler görünür dünyada,
Devamını Oku
Görmedim gezmediğim, sevmediğim hiçbir yer.
Ömrüm oldukça gönül tahtına keyfince kurul!
Sade bir semtini sevmek bile bir ömre değer.
Nice revnaklı şehirler görünür dünyada,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta