Su;
Nasıl akıyor hırçın hırçın.
Mekanlar kopan parçaları vücudumun.
Ekmek;
Tadı sahipsiz bir türkünün dirilişi.
Zaman;
Donuyor kıstırılmış manzarasızlığımda.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Yüreğine sağlık.
bendensel ve rusal hazlardır insani huzura mutluluğa taşıyan- insanın düşünce dünyası da bunun üstüne kurulur-bireysel özgürlüğü tatmayanın toplumsal özgürlüğe gözü kapalıdır- eh göz kapalı olunca da özden bahs edilmez- kendini yenileyen yeniliğini sürekliliğe dönüştüren şairi de şiirde kutlarım- saygılar...
yazan yüreğin susmasın dost kalem
Bu şiir ile ilgili 23 tane yorum bulunmakta