Hak şehrinde kaybolmuşum,mülhak ım,Vedat' ım.
Günah-pîşe-gân oldu sayende sâf gönül.
Akşamın sevdası sustu bahçemde soldu o gül.
Âsaf iken tahtında bî-per-ü bâl oldu bülbül.
Sahib i Sultan eyledi cây-i penâh ı humûl.
Artık sessiz bağlar, bahçeler sanki cansız dâhül.
Râzıyım dikene güle,senin olsun mor sümbül.
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta