SESSİZ ANILAR…
Şubat sonu, Mart başı gibiydi, yaşım nerdeyse sekiz,
Soğuk Almanya akşamlarından birisiydi.
Bu saatlerde kapı çalarsa hep gelen babam olurdu,
Ama arabamızın sesini duymamıştım park ederken.
Babamın arkadaşı Hilmi amcaydı kapıda beliren,
Hep sucuk, salam, peynir getirirdi, helalinden yiyelim diye.
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta