kurumuş bir yaprak
rüzgarlı akşamlarında şehrimin
usulca koşuşturuyor ya,
işte ben senin ayak seslerine benzetiyorum..
dönüp bakıyorum ardıma
yapraklar alay ediyorlar yokluğunla
ben sırf bu yüzden
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta