Almatı'da, tramvay biletçisi Farida'nın, yıllardır görmediği ve ısrarla beklediği ilk ve tek göz ağrısı Arman için duraklara, ağaçlara ve yollara söyledikleridir.
Güz yelleri esmeden gel, Arman
Yapraklar sararmadan
Topraklar soğumadan
Bulutlar kararmadan
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta