Herkezin bir odası vardır,
sesleri vardır kulaklarında.
Gölgeleri vardır aşina sıcaklıklarla..
Benimde odalarım oldu seslerle dolu.
Eksildiler zamanlarda birer birer
Çoğaldılar kimi zaman
Boncuk boncuk kucaklarda.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
