Sesleniş Şiiri - Deniz Enül

Yok oluşun diyarından seslenişimdir bu,
Kimseyedir.
Kimseye gözükmez, kimseye bilinmez içimdeki kor ateşler.
Hem bilinip ne yapsın, yakacağı kadar yakmış beni.
Ne diye sen hâlâ daha bu yangına derman ararsın?

Ben yana durayım, başka gönül alevlerine yağmur olurum.
Her konuya vakıf olmam, bilmezlik ederim, kâmil olurum.
Bir gün, bir gece gibi açarım, aydınlıkta solarım.
Ne diye sen hâlâ daha bu karanlığa ışık ararsın?

Arıları ne zehirler bilir misin? Deli bal mı?
Yoksa bir çiçeğin yalanlı sözleri, şarkıları mı?
Sen bir imanlısın, ben gibi bir günahı taşırsın, seversin ama...
Ne diye sen hâlâ daha bu günaha tövbe ararsın?