Aşktan seslendin sana, “Yaradan aşkıyla Hu…”
Kozmozdan seslendim sana, “Sen özü Işık’tan bir varlıksın. Adonai…”
Yürekten seslendim sana, “Sen yeşili, pembeye çevrelenmiş şifamsın…”
Gönülden seslendim sana, “Sen en özge duamsın…”
Ruhumdan seslendim sana,“Sen diğer yarımsın…”
Ta o ilk yaratılış anından seslendim sana, “Sen karanlığı aydınlatan ışığımsın…”
Ötesinden seslendim sana, “Sen hep bir olduğum sonsuzluğumsun…”
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta