Seslendiğim çok mu uzaklarda,
Duyulmayan ben miyim yoksa her karesinde ömrünü izlediklerimin hikayesi mi ses veremediğim
Artık ötesindeyim görülenin
Gidebileceği son noktayı bulan damla gibi
Ya da çoktan toprakta yer etmiş yağmur gibi...
Kalıplaşmışım derinden
Ne hadi git diyecek bi kimsem ne de iyiki varsın diyecek...
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Sesleniş
Seslendiğim çok mu uzaklarda,
Duyulmayan ben miyim yoksa her karesinde ömrünü izlediklerimin hikayesi mi ses veremediğim
Artık ötesindeyim görülenin
Gidebileceği son noktayı bulan damla gibi
Ya da çoktan toprakta yer etmiş yağmur gibi...
Kalıplaşmışım derinden
Ne hadi git diyecek bi kimsem ne de iyiki varsın diyecek...
Ama boşvermişim anlaşılmazlığında tıkanıp kalmanın huzursuzluğuyla hayata.
Nasıl mı?
Bu nu bilmek bana yokluğu bile kaybettirir
Öyleyse ben susuyorum...
Zekiye Aksoy
Şiirinizi okumaktan büyük haz aldım, dost yüreğinizi kutlarım. Kaleminiz daim çağlasın. Tam puan Bilal Esen
Şiirinizi okumaktan büyük haz aldım, dost yüreğinizi kutlarım. Kaleminiz daim çağlasın. Tam puan Bilal Esen
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta