Kırılan cam parçacıkları gibiyim,
Kırıldım, dağıldım, parçalandım,
Yokluğunun tesiri beni boşluğa sürükledi,
Her anda yalnız kaldım,
Ismin kazılı her zerreme, her demde..
Mahçupluğumun esiriyim pişmanlığın sonsuz süren sürekliliğim,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta