Biliyor gibiyim, umutlarını çocukluğuna bıraktığını.
Hayallerini gençliğin pembe dallarına asıp;
Mutluluğu elindeki kalemin, beyaz sayfalara düşen izlerinde aradığını.
Nadasa bırakılmış toprak kadar umutlusun bereketine.
Gözlerinde bir kaç damla aşk kırıntısı,
Şiirlerin tek imge olmuş yaşamında.
Korkuların yalnızlığını gece rengine giydirmiş.
fezayı bağlayarak yorgun kanatlarına
bir güvercin uçurup kıtalar arasından
çağırdın beni
geçerek birer birer sürgün kanyonlarını
derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına
yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı
Devamını Oku
bir güvercin uçurup kıtalar arasından
çağırdın beni
geçerek birer birer sürgün kanyonlarını
derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına
yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı