Duymak istemeyenler kadar ne kadar sessizlik varsa,
Yürekten duyabilenler kadar da sükunette ses vardır.
Mühim olan ise, sesin özünde ki sesliliktir tüm sessizlikte.
Söze dair içimde ne kadar öz nükte varsa gerçekliğe,
Ben sükuta dair eğildim duymak için özü öz gerçekliğe..
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta