Ayaklarının üzerinde duramayan
Çatlak bir binanın suskunluğunda
Ben ayaklarımın kırgınlığıyla duruyorum.
Ayaklarının altındayken ,
üzerine yıkılan enkaz kokusu.
Ha varmışım ha yokmuşum , sesim boğuk .
Bir yokken bir varım şimdi ,
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Inception filminde hissettim kendimi :))
Güzel yaratıcı bir şiir
Tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta