1985 edirne
Sesim; yağmurda ıslanan serçe ürkekliği
Bir yanı titrek bir yanı soğuk ve her tarafı buğu
Kapatmışım gözlerimi, silmişim serdeki erkekliği
Gözyaşları doldurul bütün boşluğu
Sesim bir elma ağacına takılmış,
Tutulmuş güze, ilkbaharı kaçırmış...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta