Işıkları kapattım beynimde önümü göremem
Dipten yukarı yukarıdan dibe
İne çıka gidiyoruz hayat yolu yorucu değil ama
Kalabalık edip duruyorum yollarda
İnsanların önlerini kesip onlara selam veriyorum
Gözleri kör oluyor onların kulakları sağır
O vakit bende sizin insanlığınızdan utanırım
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta