Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Yüreğine sağlık sevgili Ahmet.
Kutluyorum bu güzel şiiri.
Güzün Turnalar uçardı bizim köyün üzerinden
Ben anamı özledim
Sesi hala kulağımda
Yüreğinize sağlık Ahmet bey.Ben de anamı özledim ama........
Kutlarım dost..
mübarek bi insanın
özlemi
tabii kulaklarda olur ...
ana özleminin yerine bi başka özlem konmaz ...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta