Ormanlar yakılır, tüm canlılar telef olur, ses yok,
Develer çok su içiyor diye öldürülür, ses yok,
Arenalarda boğalar zevk için öldürülür, ses yok,
Gücü yeten yetene, şeytani kanunlara, ses yok,
İnsanlık kobay yapılmış, ölümler gizlenir ses yok.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta