Şu zamanın sancılı anlarında yaşamın yitirilmiş mutlulukları
birazda kendim için dediğim kelimelerle çarpışır
birazda senin olsun bu düşüş birazda kelimesiyle bir dilek dilediğimin farkındayım
kimse sahiplenmez düşüşü düşmeyi izlemeye kaçarken düşüp kaybolan çok insan görmedim fakat insanı göstermeden düşüren bir zaman tanıyorum saatlerden
hep yalanla var edince yaşamı insanlıkk doğruya oyunu bitirmek kalır
her şiir sağlığını bozar ruhların yalan söylesede dudakların gördüğünde gerçeği yabancılık çekmesin diye gözlerin
yavru bir kuş gibi ölebilirsin uçmayı denerken yere çakılmak göğün tadına varamadan oysa bir şansı daha olsaydı kesin uçardı o kuş
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta